In America the best way to bury a secret is to publish it.

-Edmund White in 'A boy's own story'.-

วันศุกร์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2552

นามบัตร

หลายคนคงจำฉากอวดนามบัตรในเรื่อง American Psycho ได้นะครับ หนุ่ม Metrosexual เต็มขั้นอย่าง Patrick Bateman พระเอกของเรื่องนั้นจะต้องเนี้ยบทุกเรื่องทั้งเรื่องหน้าตาจะต้องหล่อ รูปร่างจะต้องล่ำ การศึกษาจะต้องจบ Ivy league การแต่งตัวจะต้องใส่สูทดีไซเนอร์ และนามบัตรจะต้องสมบูรณ์แบบ ฟอนท์ตัวอักษรจะต้องสะท้อนรสนิยมที่สูง แต่แสดงถึงเอกลักษณ์ของตัวเอง เนื้อกระดาษจะต้องเป็นกระดาษคุณภาพดีที่สุด สีและลายกระดาษจะต้องสะท้อนถึงรสนิยมในทางศิลปะของเจ้าของนามบัตร

ผมก็บ้าคลั่งนามบัตรไม่แพ้นายแพททริก เรียกว่างานวิจัยของผมตอนนี้คือเรื่องนามบัตรก็ว่าได้ ผมใช้เวลาประมาณสองอาทิตย์ทำ "วรรณกรรมปริทัศน์" เรื่องนามบัตร อ่านประวัตินามบัตร รูปแบบนามบัตรตั้งแต่สมัยแรกๆ หลายร้อยปีมาแล้ว และก็เริ่มออกแบบนามบัตรเอง รสนิยมของผมเป็นแบบ minimalist อยู่แล้ว เลยไม่ยาก โทนสีที่ใช้คือสีเทากับสีขาวแบบกระดูก ตัวอักษรเป็นสีเทาเข้มเจ็ดสิบห้าเปอร์เซนท์ ส่วนสัญลักษณ์ในนามบัตรจะมีอยู่อันเดียว คือ เครื่องหมาย path integral อย่างที่เห็นในรูป (แต่ในตัวนามบัตรจะใช้สีเทายี่สิบห้าเปอร์เซนท์) เป็นเครื่องหมายแสดงขอบเขตด้านการวิจัย (research frontier) ของทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์ เพราะเป็นเรื่องที่ใหม่มากในวงการเศรษฐศาสตร์ซึ่งเพิ่งจะรับเอามาจาก quantum mechanics ในวิชาฟิสิกส์ได้ไม่กี่ปี กระดาษที่ใช้จะต้องหนา มีลายเมื่อสัมผัสด้วยปลายนิ้ว ตัวอักษรจะต้องพิมพ์ลึกลงไปในเนื้อกระดาษ แต่ไม่เป็นทำให้เนื้อกระดาษอีกด้านหนึ่งเป็นรอย

หลังจากที่ออกแบบได้แล้วก็ส่งไปให้กลุ่มตัวอย่าง คือเพื่อนๆ วิจารณ์ จากนั้นก็มีการจัดหาบริษัทพิมพ์ ซึ่งไม่ง่ายนะครับ เพราะส่วนใหญ่จะเป็นการพิมพ์แบบใช้ปรินเตอร์สีปริ้นเอาแบบราคาประมาณใบละยี่สิบห้าสตางค์

ผมหามาอาทิตย์หนึ่งในที่สุดก็ได้เจอบริษัทหนึ่งซึ่งรับงานระดับนี้ครับ กระดาษอย่างดี นำเข้าจากเยอรมนี เป็นการพิมพ์แบบแกะบล็อก พิมพ์ลึกลงไปในเนื้อกระดาษ

ราคาก็พอสมควรครับ แค่ใบละสิบบาท แถมจะต้องสั่งพิมพ์อย่างน้อยห้าร้อยใบ รวมเป็นเงินทั้งสิ้นห้าพันบาทพอดี ...

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น